Zomer

"Een nieuwe lente" riep ik ergens in maart. Destijds vond ik dat het tijd werd voor iets nieuws. De studentenkamer van 3 bij 4 meter aan de Maastrichtseweg waar ik woonde begon steeds meer op een gevangeniscel te lijken. Weg wilde ik daar want ik werd er helemaal gek!

Inmiddels is het zomer. Mijn studentenkamer heb ik om kunnen ruilen voor een bungalow op de Hambaken. Niet groot maar een kasteel vergeleken met wat ik had op Eikendonk! Onwennig is het wel. Ik woon vanaf 1 juli weer in mijn oude buurt en heb het al twee keer gepresteerd om naar het verkeerde huis te rijden.

Komt misschien ook omdat ik daar het laatste jaar zo vaak bij mijn oudste zoon op bezoek ben geweest. Hij woont nog met onze katten op het oude adres en werkt net als ik op vreemde tijden. Dat is ook het makkelijke er aan. Vaak bellen we ´s avonds even om na het werk af te spreken. Midden in de nacht ga ik dan nog even langs hem en zijn katten om bij te komen van het werk en wat te kletsen. Of ´s ochtends heel vroeg als hij al op was om het huis te doen en ik na een nachtdienst toch nog niet meteen ga slapen.

Knap vind ik het wel van hem dat hij het daar volhoudt. Hij woont immers in zijn eentje tussen de herinneringen aan mijn stukgelopen huwlijk. Zo noemt hij het zelf tenminste. Het liefste zou hij daar samen met zijn katten weg gaan maar de wachtlijsten bij de woningbouw zijn lang.

Bij mij is hij in ieder geval wel welkom heb ik hem al verteld. Al zou dat wel aanpassen zijn met maar 1 slaapkamer. Ik heb dat in ieder geval graag over voor mijn kind. Want dat blijft hij voorlopig nog wel even, mijn kind, ondanks het feit dat hij 20 is, studeert en 10 tot 12 uur per dag moet werken.

En straks komt de herst. Een hete herfst maar met een mooie afloop.

Een nieuwe lente!

Die paar dagen carnavalszon hebben de stad goed gedaan. Ik wandel nog al eens langs de stadswallen en overal hoor en zie je dat de lente eraan komt. Meerkoetjes beginnen zenuwachtig met nestmateriaal te slepen, vogels beginnen steeds vroeger met fluiten en overal zie je dat krokussen hun bloemknoppen hebben opengegooid.

Bij mij staat de krokus echt op nummer 1 van de voorjaarsbloemen. Teer en kwetsbaar maar wat een diversiteit aan kleuren. Het voorjaar stemt mij vrolijk, dat heeft het altijd al gedaan.

Nu de winterslaap is overal uit de natuur aan het verdwijnen is begint het bij mij ook weer te kriebelen. Die nesteldrang van die meerkoetjes lijkt wel besmettelijk. Nu ik met mijn bakkie koffie op mijn kamer zit en rondkijk denk ik namelijk ook: Het wordt tijd voor iets nieuws.

Oeteldonk Centraol

Carnaval 2011 weer is begonnen maar ook alweer voorbij. Oeteldonk heeft weer drie dagen "Centraol" in mijn leven gestaan. Het was anders dit jaar, dat wel.....

Zondag naar de intocht gaan kijken natuurlijk. Daar moet carnaval mee beginnen. Even een babbeltje gemaakt met mijn jongste, die mee liep. Daarna de stad ingedoken, Knillis onthuld en een borrel gaan pakken. Het Kroontje, De Graven van Leuven en De Knillispoort gezien. Lekker thuis gaan eten en koffie gedronken. 's Avonds even met de kinderen gebeld maar die waren moe en al thuis. Toch nog een paar uurtjes de stad ingegaan. Dat zijn de voordelen als je er maar een paar minuten lopen van de binnenstad vandaan woont.

De maandag was gereserveerd voor De Knillispoort. Tijdens de carnaval kunnen ze daar elke vrijwilliger goed gebruiken, mij dus ook. Na mijn dienst natuurlijk blijven hangen in de stad. Waarom niet?

Op de laatste dag vroeg naar de studio van Boschtion gegaan. Daar zou ik onder andere zorgen voor de live uitzending van de kinderoptocht maar zonder verslaggeefsters ter plaatse werd dat lastig. Na het eten nog wat door de stad gezworven. Genoten van de muziek en de mensen op straat. Dat is carnaval in Oeteldonk. Knillis begraven, zoals het hoort. Stilletjes staan janken, voor het eerst van mijn leven. Stilletjes weer naar huis gelopen.

Vrienden gezien en vrienden gemist.
Ik kijk toch terug op een mooie carnaval.

Hoeveel dagen, uren en minuten is het eigenlijk nog tot carnaval 2012? Ik weet het even niet. Maar 1 ding is zeker; Op zondag als om 11 over 11 d'n Preins aankomt sta ik weer op de Stationsweg!

Het aanzien van......

Wie kent die serie nog? Ik heb er hier op mijn kamer een behoorlijk aantal exemplaren van staan. Vroeger was het een serie die elk jaar uit kwam. Tegenwoordig is het geloof ik elke 5 jaar sinds de komst van het internet. De serie gaf een overzicht van de belangrijkste nieuwsfeiten, uit de hele wereld, van het afgelopen jaar.

Het is eind december dus de traditionele tijd om terug te kijken op het jaar wat is voorbij gegaan is daar. Voor mij staat 2010 te boek als het jaar van mijn scheiding. Die leuke Bossche meid, waarmee ik ergens in 1988 kennis maakte in de personeelsflat van het Groot Zieken Gasthuis, is bij me weg.

De scheiding is nog niet door de rechtbank uitgesproken, maar aangezien Jolanda al vanaf eind augustus met een andere vent samenwoont, is het voor mij al wel definitief. Ergens halverwege april kregen we ruzie. Een flinke want het betekende meteen het einde van een huwelijk van 20 jaar.

Nee, ik kijk liever niet terug op 2010. Ik woon momenteel op een kamer van 3 x 4 meter. Mijn oudste zoon woont alleen in wat de rechtbank noemt "de echtelijke woning" en de jongste woont bij Jolanda en Henny in op de Zeewaardin in een mooie vrijstaande woning in Empel.

Dat doet zeer. Ze geeft het natuurlijk niet toe. Vanwege de alimentatie die ik voor haar moet betalen kan ze ons huis op de Hambaken behouden. Voor onze oudste is er namelijk geen plaats in Empel. Henny heeft ook nog kinderen.....

Nee, terugkijken op 2010 wil ik niet. Het is nu al zuur genoeg om te constateren dat ik na ruim 20 jaar getrouwd te zijn, nu zo wordt behandeld door mijn aanstaande ex-vrouw.

Waarom niet eerlijk zijn?
Puur vanwege de alimentatie die ik ook voor haar moet betalen....
En dat valt mij zo tegen na 20 jaar getrouwd te zijn geweest.

Nee, terugkijken op 2010 doe ik liever niet.
Ik kan alleen maar zeggen; Jolanda van den Wildenberg, bedankt voor 2 mooie jongens.

2011 wordt mijn jaar!

Verraad!

Het overkomt iedereen wel eens. Iemand die je denkt te kennen blijkt in werkelijkheid toch heel anders te zijn dan je ooit had kunnen vermoeden. Of het je in je persoonlijke levenssfeer overkomt of op een ander nivo maakt feitelijk niet uit. Het blijft even pijnlijk.

Zo zal het voor Koning Lodewijk XVIII in 1815 ook pijnlijk zijn geweest toen hij Maarschalk Ney, bevelhebber van de 6e Divisie, er op uit stuurde om Napoleon Bonaparte gevangen te nemen. De nog altijd populaire Keizer was van zijn verbanningsoord op Elba ontsnapt en met zijn persoonlijke garde op weg naar Parijs. Ney en Napoleon Bonaparte ontmoetten elkaar op 17 maart 1815 in de buurt van Auxerre.

"S'il en est qui veut me tuer, me voilà!" (Als er iemand is die mij wil doden, hier ben ik) schijnt Napoleon te hebben geroepen. Het omgekeerde gebeurde; Maarschalk Ney en de 6e Divisie sloten zich bij Napoleon aan. De Franse Koning, geschokt door dit verraad, ontvluchtte Parijs en vertrok naar Gent.

Nadat Napoleon Bonaparte enkele maanden later bij Waterloo was verslagen keerde Koning Lodewijk XVIII terug naar Frankrijk. Maarschalk Ney werd door de Royalisten beschuldigd van hoogverraad en ter dood veroordeeld.

Maarschalk Ney, Prins van de Moskva, Hertog van Elchingen, werd in december 1815 gefusilleerd.

Ney, die door zijn troepen "de dapperste der dapperen" werd genoemd, weigerde een blinddoek en gaf het executiepeloton zelf het bevel tot vuren. Deze roodharige nam tenminste wel de verantwoordelijkheid voor zijn daden.

Kroon op je werk

Het is alweer heel lang geleden dat de 1e Compagnie Infanterie van de Schutterij van ´s-Hertogenbosch ten strijde trok tegen de "muitzieke belgen". Wie heeft er tegenwoordig nog gehoord van de Tiendaagse Veldtocht uit 1831. De naam van Speijk zegt sommige mensen nog wel wat vanwege de kreet "dan liever de lucht in". Van Speijk sloeg die kreet toen hij zijn kanonneerboot opblies zodat hij niet in de handen van de Belgen zou vallen. Met die actie werd hij een nationale held.

Of van Speijk daadwerkelijk zijn beroemde kreet heeft geslaakt is niet bekend. Slechts 3 van de 31 opvarenden overleefden de ontploffing. De kreet komt uit een brief die hij eerder aan een nicht schreef;'dat eerder nog boot en kruid en mij de lugt in gaat dan immer een infaame Brabander te worden of het vaartuig overtegeven'

Uit deze zin blijkt ook hoe de meeste Noord-Nederlanders over ons zuiderlingen dachten. Alles beneden de rivieren werd niet vertrouwd en beschouwd als tweederangs burger. Het is mij dan ook geen wonder dat de Belgen uiteindelijk in opstand kwamen tegen het Nederlandse koningshuis.

Maar om nog even terug te komen op de Bossche Schutterij. Tijdens die Tiendaagse Veldtocht in 1831 wisten 4 Bossche Schutters zich onder vijandelijk vuur uitermate dapper te gedragen. Daarmee hebben ze ongetwijfeld het leven van een aantal kameraden gered. Deze 4 Schutters werden voor hun dapperheid onderscheiden met de Militaire Willemsorde.

Gewone Bossche jongens die bereid waren hun leven op te offeren voor hun kameraden. Dat maakt je een held, niet een medaille. Heldenmoed zit in je hart en kunnen ze je nooit afpakken.

Leve de lol

Zei ik niet dat ik soms het idee had dat FC Den Bosch thuis meer problemen heeft met de tegenstander dan tijdens een uitwedstrijd? Afgelopen vrijdag werd er in De Vliert verloren met 0-1 van Helmond Sport. Vanavond werd Fortuna Sittard gemakkelijk met 0-4 opzij gezet. De ruststand in Sittard was al 0-3 voor FCDB...

Kijk, dat bedoel ik nou. En toch gaan er elke uitwedstrijd behoorlijk wat Bossche supporters mee. Natuurlijk niet zoveel als er hier in De Vliert komen kijken maar wat er mee gaat telt wel voor twee.
Grote bek, klein hartje maar hondstrouw. En uiteindelijk betaalt dat zich terug.

En de thuisblijvers?
Wat doen die?

De wedstrijd volgen via FC Den Bosch Live op Boschtion FM. En via de PC natuurlijk!

Kruispunt

Goh, het is vandaag al weer twintig jaar geleden dat ik trouwde met die Bossche meid op wie ik destijds verliefd was geworden. In de personeelsflat van "Het Groot" waar we allebei woonden, kwam ik haar tegen en was eigenlijk direct verkocht. Twintig mooie jaren zijn er voorbij gegaan, twee kinderen hebben we samen gekregen.

Een eenentwintigste jaar zal er niet meer van komen. We staan, net als het paartje op de illustratie, op een kruispunt.

Voor diegene die het leuk vind om te weten; Het paartje is gekleed in Brabantse klederdracht rond 1807. Als je goed kijkt kun je op de paal lezen waar de man naar toe gaat; Bois le Duc.

Hij is dus op weg naar 's-Hertogenbosch.

En meteen komt bij mij de gedachte op dat het de zondagochtend is als de prins aankomt. Hij is op weg naar de Stationsweg.
Jammer genoeg voor de man op het plaatje werd de Oeteldonkse Club pas in 1881 opgericht.

Voor hem is dat in de toekomst en voor mij gelukkig in de geschiedenis.

Hij heeft er dus niets te zoeken. Maar ik wel, als in 2011 op zondagochtend de prins weer in Oeteldonk aankomt...
Dan ga ik in ieder geval wel naar de Stationsweg!
Het is maar een klein stukje lopen.

Vlucht van de Vlinder

"Hoe word je een vlinder?" vroeg de rups peinzend.
"Je moet zó graag willen vliegen, dat je bereid bent je leven als rups op te geven."

Ik las dit stukje ergens op internet en het ontlokte spontaan een glimlach bij mij. Het rupsje dat ik ooit vond is nu een mooie vlinder geworden. Ik kijk terug op mooie jaren en met pijn in mijn hart wens ik haar een goede vlucht.

Open brief aan het College

Geacht College,

Stad in het moeras, dat is mijn 's-Hertogenbosch. Al eeuwen lig hij hier tussen de zompige velden en rivieren. Vaak belegerd door vijanden, slechts een enkele keer veroverd.

Een stad met vele namen. Silva Ducis, Bois le Duc en De Moerasdraak. De vestingstad 's-Hertogenbosch.

Een trotse stad en een stad om trots op te zijn.

In het beleid van de gemeente is gelukkig al jaren veel aandacht voor de geschiedenis van de Vesting 's-Hertogenbosch. Projecten zoals de Binnendieze, het zichtbaar maken van de Halve Maan, de restauratie van de stadswallen en het Bastionder zijn slechts enkele voorbeelden van uw ambitie.

Waarom heeft u besloten om de voordracht voor de Unesco Werelderfgoedlijst van stichting De Citadel niet te steunen? En waarom wilde u de motie van Stadspartij Knillis en Leefbaar 's-Hertogenbosch & Rosmalen niet aannemen?

Ik mag hopen dat dit niets te maken heeft met uw geschiedenis met de Stichting De Citadel. Want ik vind een plaats op de Werelderfgoedlijst van de Unesco namelijk een passende beloning voor alles wat u al gedaan heeft en nog gaat doen om onze vestingstad zichtbaar te maken.

Met vriendelijke groet,

Eerst rust

Dat was het dan. De laatste FC Den Bosch Live uitzending van het seizoen 2009-2010 is voorbij. Een terugblik op het seizoen van de FC met de hele crew.

Dat FC Den Bosch de tweede periode miste was natuurlijk bepalend voor het verdere verloop van de competitie. Met een periodetitel ben je verzekerd van de nacompetitie en kun je bouwen aan je elftal. Nu liepen we telkens achter de feiten aan.

En naar mijn idee waren twee wedstrijden cruciaal: De 3-3 tegen Oss en de 4-4 tegen Emmen. Twee keer een 3-0 voorsprong weggeven wil ik niet meer meemaken!

Wat gaan we deze zomer doen tijdens de zomerstop op vrijdag?
Ik zie wel, radio maken natuurlijk maar nu is het eerst rust.

En straks als er weer afgefloten wordt voor de start van de competitie?
FC Den Bosch bij Boschtion FM, Live en Met Heel Mijn Hart.

Vlinder

Ik kan zonder vliegen leven.
Wat zal ik nog langer geven om een vlinder, die verdronken is in mij?
Om te leven, hoef ik echt geen vlinder meer te zijn.

Dag mama,
Al weer vijf jaar voorbij.

05-05-05

05-05-10

1815

Het voorjaar begint weer: Vogels vliegen zenuwachtig heen en weer met nestmateriaal, de eerste bijtjes zijn al op zoek naar stuifmeel en de goudvissen in de vijver zwemmen als gekken rond. Dat alles met veel interresse gadegeslagen door onze twee katten die in de zon maar uit de wind in de tuin liggen te luieren.

Het is het moment om mijn re-enactment spullen na te lopen. Heb ik nog alle bekers, houten nappen, bestek en andere zaken die gemakkelijk zijn tijdens een evenement. En als je met het hele gezin deze hobby hebt dan is daar heel wat materiaal voor nodig.

Deze Campagne kijk ik vooral uit naar de Slag bij Waterloo. Het is dit jaar 195 jaar geleden dat Napoleon Bonaparte werd verslagen. Daar waren wel de legers van drie landen voor nodig. De organisatie pakt groots uit dit jaar. Er is plaats voor zo'n 3000 re-enactors. En geloof het of niet; Er willen er véél meer dan 3000 komen.

Geïntresseerd? Kijk eens op de website http://1815.be of speel mijn YouTube eens af die hier ergens in de rechterkolom staat.

Heet van de naald

De uitdrukking "Heet van de naald" wordt nog wel eens gebruikt voor een nieuwtje dat net naar buiten is gekomen. Tijdens de uitzending van FC Den Bosch Live van afgelopen vrijdag hoorden wij ook een nieuwtje; Heel heet van de naald!

Burgermeester Rombouts was gisteren aanwezig bij de wedstrijd van Cambuur Leeuwarden tegen FC Den Bosch. Daar in het hoge noorden wist onze burgermeester tegen Boschtion te vertellen dat er overeenstemming was over de nieuwbouw van de M-Side van Stadion De Vliert.

De gemeente ´s-Hertogenbosch, de BIM (Brabantse Investerings Maatschappij) en natuurlijk onze eigen FC willen van het stadion het leukste stadion van Nederland gaan maken.

Stadion De Vliert is toch al het leukste stadion van Nederland?

Stoempen

De winter is voorbij. Traditioneel wordt op de veertiende zondag van het jaar De Ronde van Vlaanderen gereden. Editie 2010 vertrok vanuit Brugge voor een rit van 262 kilometer en eindigde in Meerbeke.

Volgens een Vlaming die ik nogal goed ken is De Ronde een koers waar de mannen zich van de jongens onderscheiden. Belgische wegen, kasseienstroken en de heuvels in de Ardennen zijn de scheidsrechter in Vlaanderens Mooiste.

Fabio Cancellara won de editie van 2010. Op de Muur van Geraardsbergen, zo'n 16 kilometer voor de finish, plaatste hij zijn beslissende aanval. Aangezien hij Tom Boonen achter zich liet zal er ongetwijfeld in menig Vlaamse kroeg een vloek te horen zijn geweest.
Een andere deelnemer aan De Ronde was dit jaar Lance Armstrong. De laatste keer dat hij deel nam aan de Ronde van Vlaanderen was in 2005. De kopman van RadioShack en zevenvoudig Tourwinnaar eindigde op de 27e plaats.

De Ronde van Vlaanderen heeft Lance Armstrong nog nooit weten te winnen. Maakt dat van Lance een jongen in plaats van een man? Nee, want vanaf 1996 wint Lance feitelijk elke race die hij rijdt. Zijn intentie was ook niet om hier voor de winst te gaan denk ik. De Vlaamse kasseienstroken zien we dit jaar terug in de Tour de France. Lance is met zijn ploeg RadioShack bezig om zich voor te bereiden op de Tour en dat pakt hij nu eenmaal grondig aan.

Lance kwam naar Vlaanderen om een dagje ouderwets te stoempen want:
"unity is strength, knowledge is power and attitude is everything"

De blindheid van Vrouwe Justitia.

De rechtbank in ´s-Hertogenbosch heeft een viertal Roemenen vrijgesproken wegens vormfouten bij hun staandehouding en het doorzoeken van de auto waarmee deze mannen op pad waren. Op grond van de wet op de identificatieplicht had de politie hun paspoorten niet mogen controleren, stelt de rechter. De Roemenen werden verdacht van skimmen. Het Openbaar Ministerie gaat in beroep tegen de uitspraak.

De politie hield de Roemenen vorig jaar in Boxtel staande nadat er een melding was geweest over een aantal mannen die zich midden in de nacht verdacht ophielden in de buurt van een winkelcentrum. De auto waarin het viertal zat, werd langs de kant van de weg gezet. Het viel de agenten op dat het viertal spullen weg probeerde te stoppen. Dit bleken gekopieerde bankpassen te zijn. Bij een nadere doorzoeking bleek ook nog €9100 contant geld in de auto te liggen. Maar omdat de agenten de vier niet officieel als verdachten aanmerkten, is dit bewijs voor de rechter niet geldig.

Hoe blind is Vrouwe Justitia eigenlijk als we door een vormfout zware criminelen moeten laten lopen?

Waar zouden we zijn zonder de trein?

De NS heeft ooit een actie gehad waarmee je twee treinkaartjes kon winnen als je een pakkend antwoord wist te geven op die slagzin. "Nergens" was ons antwoord en dat leverde de beloofde kaartjes op.

Vandaag moest ik voor mijn werk naar Amsterdam. Ik zit in de ondernemingsraad en als de Bestuurder er niet bij is vergaderen we op de Keienbergweg in Amsterdam. Dat betekent met de trein naar Amsterdam Bijlmer Arena. Gelukkig vroeg klaar en ik haalde nog net de intercity van 15.00 uur naar 's-Hertogenbosch. Dat is mazzel dacht ik nog....

Vlak voor Utrecht stopte de trein en de eerste paar minuten heb je nog niets in de gaten. Als via de speaker het bericht komt dat Utrecht het eindpunt wordt vanwege een stroomstoring gaat er een diepe zucht door de trein. Het is weer zover.

Zo leeg als op het plaatje was het niet op Utrecht Centraal toen ik uitstapte. honderden gestrande reizigers probeerden wanhopig uit te zoeken hoe nu weer thuis te komen. Geen NS'er te bekennen maar wel opvallend veel politie. Eerst naar Rotterdam. Overstappen op een trein via Breda en zo richting Tilburg. Daar er opnieuw uit om het eerstvolgende sardieneblik op rails richting 's-Hertogenbosch te kunnen nemen. Ik was natuurlijk niet de enigste die deze omleiding moest nemen.

Om half zeven thuis. Waar zouden we zijn zonder de trein?
Nergens.

Op de 10...

De één of andere trainer heeft die term ooit geïntroduceerd in het voetbal. Bedoeld voor de speler in het centrum van de aanvalslinie. Op de kandidatenlijst van Stadspartij Knillis sta ik op de 10. In dit geval op de tiende plaats en niet in het centrum van de aanvalslinie.

Vanavond nog een rondje gemaakt om de verkiezingsposters te controleren en zonodig opnieuw te plakken. Aangezien FC Den Bosch een inhaalwedstrijd speelde stemde ik mijn autoradio af op Boschtion om het liveverslag van de wedstrijd te volgen. Na 3 minuten stond FC Den Bosch al met 0-2 voor op FC Dordrecht. Het tegendoelpunt van de Dordrechtenaren mis ik terwijl ik een poster sta te plakken. Het derde doelpunt van FCDB gelukkig niet. Die 1-3 wordt ook de einduitslag.

De terugreis naar 's-Hertogenbosch, met de bus, zal aangenaam zijn geweest voor de supporters naar deze mooie, verdiende en belangrijke overwinning.

Woensdag 3 maart verdient Stadspartij Knillis bij de gemeenteraadsverkiezingen een mooie overwinning. Een lokale partij met hart voor de stad en de dorpen. Als lokale partij is Stadspartij Knillis in ieder geval niet gebonden aan een landelijk partijbeleid. Stadspartij Knillis kan die keuzes maken die de burgers van stad en dorp ten goede komen.

Stem 3 maart Lijst 9 Stadspartij Knillis!
Bij voorkeur op kandidaat nummer 10...

Veur de Kwek

De Moerasdraak is er weer klaar mee. Het zit er weer op. Carnaval is weer voorbij en de stad wordt langzaamaan ontdaan van alle rood-wit-gele attributen. Met enige weemoed bedenk ik mijzelf dat ik een week geleden ergens in de Vughterstraat stond om voor Boschtion Radio live verslag te doen van de intocht van d'n Hôôgheid. En dit jaar was het een koude intocht!

Dat het een koude carnaval zou worden was al te merken tijdens de ochtendmis in de Sint Jan een paar uur eerder. En de eerste kerkgangers waren al vroeg binnen! Altijd weer mooi om te zien hoe onze kathedraal helemaal volzit op carnavalszondag.

Tijdens de Grote Optocht op maandagmiddag stond ik op de hoek van De Parade om op de spullen te passen van Boschtion TV en Omroep Brabant. Mij leek het dat er niet zo veel toeschouwers waren als andere jaren. Op de rolstoeltribune van de Stichting Veur Mekaor was het wel druk. Wat een geweldig initiatief!

Gelukkig stonden wij met onze TV opstelling in dezelfde hoek zodat we mee konden genieten van het entertainment op het podium tegenover de tribune. Dat maakte het wachten minder lang en koud.

Dinsdagavond eerst de radiostudio afgebroken in het Theater aan de Parade en vervolgens nog even door de stad gedweild. 's Nachts, na de begrafenis van Knillis, loop ik weer terug naar De Knillispoort voor een laatste borrel.

Het seizoen "Veur de Kwek" is weer begonnen denk ik bij mijzelf. Ik ga wat sneller lopen en zing zachtjes; "Als dun Preins weer arriveert, dan lôôp ik naor de Stationsweg...."

De Moerasdraak is er klaar voor!

De vrijdag voetbalavond was vlug afgelopen. De wedstrijd van FC Den Bosch tegen FC Dordrecht was afgelast dus ik was om negen uur alweer klaar.

Morgenvroeg beginnen 4 dagen Carnaval. Grotendeels voor Boschtion natuurlijk maar ook twee avonden als vrijwilliger in De Knillispoort. Maar gelukkig ook genoeg vrije tijd om even door de stad te lopen...

Het wordt weer een Grenzeloos Feest!